SNP: Današnje penzije najmanje od 1981. godine

Socijalistička narodna partija SNP  saopštila je da je sadašnja penzija od 273 eura najmanja je od 1981. godine.

Kako kažu u SNP-u, realni iznos penzije 1986. godine je iznosio 403,56 eura, što je više od sadašnje za 47,82 odsto.

“Prosječna neto zarada je 2001. godine iznosila 107, 80 eura a prosječna penzija 105,90 eura ili sadašnji iznos realne penzije iz 2001. godine bi iznosio 503 eura, što je više za 230 eura ili za 84,25 odsto. Važno je napomenuti da je od 1981. do 2001. godine prosječno isplaćena starosna penzija 17 godina bila veća od prosječno isplaćene neto zarade”, istakli su.

Sadašnja penzija je, dodaju, opterećena kreditima prema poslovnim bankama i kratkoročnim pozajmicama za hranu sa više od 50 odsto, tako da prosječnom penzioneru ostaje na raspolaganju samo polovina ili 136,5 eura ili dnevno po članu 1,14 eura da se hrani i da plaća dažbine državi.

“Niti može jedno, niti može drugo. Postavlja se pitanje gdje je mjesto penzionera u ovoj minimalnoj potrošačkoj korpi aktualizovanoj u posljednje vrijeme i da li su oni obavezni socijalni partner”, navode u SNP-u.

Glavni uzročnik siromaštva je, smatraju u toj stranci, poreska politika.

“Istom je stvara ili razara srednja klasa. U Crnoj Gori je ovo drugo ili ista je uništena. U dalekim osamdesetim godinama, narod je živio u materijalnoj bezbrižnosti a danas je stvoreno prisilno „jedinstvo u siromaštvu“. Privatizacijom je izvršena za beznačajno male pare promjena vlasništva ali ne i promjena poreske politike. Sada najviše pljačkaju svoj sopstveni narod. Posledica je nestanak srednje klase i to jedino u Crnoj Gori na prostoru bivše Jugoslavije. Evo dva primjera aktuelne poreske politike – PDV, akcize i porez na dobit. Prihodi po osnovu PDV i akciza učestvovaće u tekućim prihodima budžeta za 2018. godinu sa nevjerovatnih 51,5 posto i to u državi bez srednje klase. Niti ima niti je poznato da ima države u svijetu da se ovako finansira preko džepa običnog naroda. Nevjerovatno, ali je istinito, da se PDV od 2006. godine povećao za pet puta”, kažu u SNP-u.

Drugi primjer je, naveli su, porez na dobit koji u tekućim prihodima za ovu godinu iznosi beznačajnih 2,97 odsto, te, kako ocjenjuju, umjesto da bude značajno uvećan tranzicijom, taj porez se uporno smanjuje.

“Najveće prihode ovog poreza imamo u izbornim godinama i to 2008 – 7,84 odsto, 2009 – 4.78 odsto i 2012 – 5.74 odsto. Ostvareni iznos 2008. godine je veći od plana za 2018. godinu za nevjerovatnih 2,7 puta. Prethodno jasno ukazuje da je od 2006. godine počelo plansko uništavanje srednje klase i u potpunosti sa istim korespondira donešena minimalna potrošačka korpa”, konstatuju u Socijalističkoj narodnoj partiji.

Dodaju da je, što se tiče socijalnih davanja tipa dječiji dodaci, boračko-invalidska zaštita, materijalno obezbjeđenje porodice, porodiljska odsustva, tuđa njega i pomoć, ishrana djece u vrtićima i izdržavanje štićenika u domovima, najveći iznos davanja bio daleke 2006. godine, sa učešćem u tekućim prihodima 6,4 odsto a najmanje 2018. godine sa 4,2 odsto. Broj korisnika dječijeg dodatka 2016. godine (6.728) je manji od 2013. godine za 4.060 ili za 37,63 odsto.

Isti je, naglašavaju, slučaj sa brojem korisnika materijalnog obezbjeđenja porodice.

“Država socijalne pravde bez socijalne pravde. Sličan zakon o budžetu usvojen je 1834. godine u velikom britanskom parlamentu tzv „zakon o siromašnima“, po kojem siromašni moraju da plaćaju porez, ali nemaju pravo na pomoć od države. Prilikom usvajanja tog zakona, nastala je krilatica: običan čovjek je životinja koja priča”, zaključili su u SNP-u.

penzioneri.me/cdm.me