U crnogorskom parlamentu se ne čuje glas penzionera

U burnim raspravama na koje smo navikli u crnogorskom parlamentu primjetno je odsustvo predstavnika jedne od najbrojnijih grupa našeg društva. Naime, iz skupštinskih klupa se ne čuje glas penzionera, najranjivije i najbrojnije grupe u crnogorskom društvu. Iako su decenijama ulagali u izgradnju ove zajednice, njihov glas se rijetko čuje u političkoj areni. Iako ne manjka obećanja ni od strane vladajućih i ni od strane opozicionih struktura za bolje i sigurnije treće doba, penzioneri od toga i nemaju previše koristi. Penzioneri u Crnoj Gori su često marginalizovani u političkim procesima, pa je tako i odluka o povećanju minimalnih penzija, iako se tiče isključivo ove populacije, donijeta bez njihovog konkretnog stava, pa čak i bez konsultacija s njima.

Sa druge strane, širom Evrope, ali i u našem regionu, aktivne su organizacije, udruženja i političke partije koje se posvećeno bave pravima i interesima najstarije populacije. U nekim državama, kao što je Srbija, te organizacije imaju značajnu ulogu na političkoj sceni. Partija ujedinjenih penzionera Srbije (PUPS), koju predvodi Milan Krkobabić, već godinama je dio vlasti, a u parlamentu imaju tri poslanika (parlamentarni status u poslednjih nekoliko izbornih ciklusa ostvarili su u predizbornim koalicijama sa Socijalističkom partijom Srbije i Jedinstvenom Srbijom).